Οικονομική κρίση και αυτογνωσία

Αν ρωτήσουμε έναν σύμβουλο αντιμετώπισης κρίσεων πως πρέπει να την αντιμετωπίσουμε τότε το πρώτο πράγμα που θα μας συμβουλεύσει είναι «να αποδεχθούμε ότι βρισκόμαστε σε κρίση και να προσδιορίσουμε τα αίτιά της».

Αυτό είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που ταλανίζει την χώρα μας.

Οφείλει δηλαδή η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να αποδεχθεί ότι τα πραγματικά αίτια βρίσκονται στις επιλογές των παλαιότερων κυβερνήσεων του ίδιου κόμματος και όχι στον τρόπο διαχείρισης και στις πολιτικές που ακολούθησε η Νέα Δημοκρατία τα τελευταία πεντέμισι χρόνια.

Η κρίση στην χώρα μας οφείλεται στην επίδραση της παγκόσμιας οικονομικής και στο μεγάλο δημόσιο χρέος μας.

Αν το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν μόνο το δημόσιο έλλειμμα – στην δημιουργία του οποίου συμμετείχε ενεργά και η κυβέρνηση της Ν.Δ. και υπερτονίζεται από το ΠΑΣΟΚ - τότε η χώρα μας δεν θα αντιμετωπίζονταν ως «το μαύρο πρόβατο  της Ε.Ε » γιατί υπάρχουν άλλα κράτη της ευρωζώνης με μεγαλύτερο δημόσιο έλλειμμα.

Παράδειγμα, η Μεγάλη Βρετανία της οποίας το δημόσιο έλλειμμα πλησιάζει το 15%. Η ειδοποιός διαφορά  με την χώρα μας είναι ότι το μεγάλο δημόσιο έλλειμμα συνοδεύεται και με μεγάλο δημόσιο χρέος. Και είναι κοινό μυστικό ότι το μεγάλο δημόσιο χρέος οφείλεται στις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Αν κάποιος πραγματικά θέλει να καταλογίσει ευθύνες στις Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, πρέπει να το κάνει γιατί δεν περιόρισε δραστικά το δημόσιο χρέος.

Αυτό εξηγεί γιατί  το ΠΑΣΟΚ δεν συνηθίζει να αναφέρεται στο δημόσιο χρέος παρότι η ύπαρξη  του είναι αυτή που διαφοροποιεί την οικονομική κατάσταση της χώρας μας από  άλλες χώρες της Ε.Ε. με μεγάλο δημόσιο έλλειμμα.

Σε μια απλή διαγνωστική διαδικασία το επόμενο βήμα μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το μεγάλο δημόσιο χρέος δημιουργήθηκε από τις επιλογές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ να επεκταθεί ο δημόσιος τομέας.  Ο αναγκαίος λοιπόν περιορισμός του δημόσιου χρέους συμπεριλαμβάνει και τον περιορισμό του δημόσιου τομέα.

Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ. Πώς να προβεί σε τέτοιες ενέργειες όταν αυτό αντιβαίνει τις «πολιτικές απόψεις που εκπροσωπεί»; Πώς να περιορίσει τον δημόσιο τομέα όταν προεκλογικά δήλωνε ότι θα προχωρήσει στην επαναγορά των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας και του ΟΤΕ είτε θα ακυρώση την πώληση του ΟΛΠ; Πώς να συγκρουστεί με τις συντεχνίες των δημοσίων υπαλλήλων που αποτελούν ένα από τους εκλογικούς του πυλώνες;

Μη αποδοχή όμως των πραγματικών αιτίων της οικονομικής κρίσης που εκτροχίασε  τα δημόσια οικονομικά της χώρας μας οδηγεί σε λάθος διάγνωση και κατά συνέπεια σε λάθος θεραπεία ή στην καλύτερη περίπτωση σε ημίμετρα .

Έτσι εθελοτυφλεί όποιος δεν αναγνωρίζει ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση – άρα και στην χώρα μας - επηρέασε ή και οξύνθηκε αρνητικά από την μείωση της  ιδιωτικής κατανάλωσης και αυτή στην συνέχεια είχε ως αποτέλεσμα την μείωση των  κρατικών εσόδων ( Μείωση αποδιδόμενου ΦΠΑ από τις επιχειρήσεις στο κράτος – μείωση κερδών επιχειρήσεων και φόρου εισοδήματος κλπ). Πρώτο αντίδοτο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η αύξηση των δημοσίων δαπανών. Πως όμως αυξηθούν οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα με το τεράστιο δημόσιο χρέος; Για αυτό και το πραγματικό αίτιο της οξυμένης επίδρασης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης βρίσκεται στα «παλιά χρόνια  ΠΑΣΟΚ».

Χρειάζεται όμως επιπρόσθετα  η κυβέρνηση να αυξάνει απρόκλητα  την μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης με την υπέρογκη αύξηση των φόρων; Και κυρίως των εμμέσων φόρων που χαρακτηρίζονται ως περισσότερο κοινωνικά άδικοι;  Που θα μεταβιβαστεί η αύξηση του φόρου στα καύσιμα που επηρεάζουν άμεσα το κόστος παραγωγής όλων των προϊόντων;

Δεν μπορεί η χώρα να βελτιώσει πραγματικά τα μεγέθη των δημοσίων οικονομικών αν δεν ληφθούν παράλληλα με την μείωση των δαπανών των δημοσίου  και μέτρα για την ανάπτυξη της οικονομίας μας . Όσο και να προσπαθούμε αν δεν αποκτήσουμε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς δεν θα καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε. Πάντα θα είμαστε κοντά στην επόμενη «οικονομική κρίση». Πως όμως να προσελκύσουμε επενδύσεις όταν η κυβέρνηση δεν ασχολείται με την αύξηση της «παραγωγής πλούτου»  αλλά μόνο με την φορολόγηση των «παραγωγών» της χώρας.

Δεν μπορεί να υπάρχει στην χώρα «χάσμα αποδοχών» μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων.  Δεν μπορεί να αναπτύσσονται μόνο όσες επιχειρήσεις βρίσκουν «να τρυπώσουν στις προμήθειες του δημοσίου».

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρει την δύναμη να προχωρήσει σε αυτοκριτική  και να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα αν θέλει να προσφέρει αυτήν την δύσκολη στιγμή στην χώρα. Να συμβιβαστεί ότι η οικονομική ταλαιπωρία της χώρας έχει την ρίζας στις παλαιές πολιτικές επιλογές του  τις οποίες και πρέπει να αφήσει στο παρελθόν.  Μήπως και τον σοσιαλισμό δεν τον ξέγραψε; Θυμάται κανείς από πότε ο νυν  πρωθυπουργός έχει να χρησιμοποιήσει την λέξη και μόνο;

Μπορεί λοιπόν να βοηθήσει καλύτερα την χώρα αν αναγνωρίσει ότι δεν είχε προετοιμαστεί σωστά για  την διακυβέρνησή της και αποκτήσει «ανοιχτά αυτιά».

Ο λαός δεν μπορεί να πάρει πίσω την ψήφο του – άρα απελευθερωμένο από τυχόν μικροπολιτικές πιέσεις -  το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προσανατολισθεί στην σκέψη ότι στο τέλος της θητείας του θα κριθεί από το κυβερνητικό  αποτέλεσμα και για να είναι αυτό θετικό πρέπει να ξεχάσει όσα αψυχολόγητα ανακοίνωνε προεκλογικά. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρει την δύναμη  να ακούσει τις προτάσεις της Ν.Δ  ειδικά τώρα που ο πρόεδρος της είναι καλός γνώστης των οικονομικών. Δεν είναι τυχαίο ότι πρώτος ευρωπαίος  πολιτικός που ανέπτυξε μια διαφορετική άποψη και αντιπαρατέθηκε με τον κ. Trise  το 2005 ως ευρωβουλευτής ήταν ο Αντώνης Σαμαράς  για την υποδεικνυόμενη από την ΕΚΤ οικονομική πολιτική των χωρών της Ε.Ε. και την πορεία του ευρώ.

Είναι ιστορική ευκαιρία για την χώρα τώρα που η αντιπολίτευση «στέκετε στο ύψος των περιστάσεων» και δεν αντιπολιτεύεται για τις εντυπώσεις. Τώρα αν συμπεριφερθούμε με υπευθυνότητα απέναντι στο μέλλον της Ελλάδας μπορούμε να κάνουμε μια νέα αρχή.  Η Κυβέρνηση ας το τολμήσει.

Πανοζάχος Δημήτρης

Οικονομολόγος

Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ν.Δ.

 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση