Γιατί έχασε η Νέα Δημοκρατία

 Η απόφαση για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, τον Οκτώβριο του 2009, αποτέλεσε αντικείμενο πολλών συζητήσεων και αναλύσεων. Το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης αποτέλεσε ένα «σοκ» για τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας.

Σήμερα με την χρονική απόσταση που μας χωρίζει, τόση ώστε τα γεγονότα να παραμένουν ακόμη νωπά, αλλά η συναισθηματική φόρτιση να έχει μειωθεί, μπορούμε να ενσκήψουμε και να αναλύσουμε με ψυχραιμία όσα συνέβησαν και συνάμα να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα, από μια νέα αφετηρία, σε μία νέα βάση.

Το 2004, η Νέα Δημοκρατία είχε καταφέρει να δημιουργήσει ένα ισχυρό κοινωνικό ρεύμα. Το σύνθημα αυτή την φορά, που αναδείχθηκε και ως κεντρική πολιτική επιλογή και πρώτη προτεραιότητα, ήταν «Επανίδρυση».

Παρά το ισχυρό κοινωνικό ρεύμα, η Κυβέρνηση πολιτεύθηκε με ανασφάλεια. Ήταν το σύνδρομο της «δεξιάς παρένθεσης» που δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει για να προχωρήσει έτσι σε τομές και ρήξεις.

Η προσπάθεια να αναπληρώσει το κενό αυτό κατά την δεύτερη θητεία της δεν μπορούσε να αποδώσει. Ήταν ο λαός πια που είχε πάψει να ελπίζει στην όποια επανίδρυση.

 

Όταν ξέσπασε η κρίση, η εικόνα που δημιουργήθηκε ήταν ότι η Κυβέρνηση δεν είχε κάνει τίποτα για την οικονομία ενώ στην πραγματικότητα είχε αυξήσει την απασχόληση,  είχε διατηρήσει σε υψηλό επίπεδο τον ρυθμό ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας.

Το 2004, η ανεργία ήταν ένα από τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Ιεραρχήθηκε ψηλά στην ατζέντα της Κυβέρνησης. Η παγκόσμια κρίση που ακολούθησε όμως έδειξε ότι έπρεπε να είχε προηγηθεί η δραματική μείωση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων. Διαφορετική ιεράρχηση  προτεραιοτήτων η οποία χρησιμοποιείται για την απαξίωση της κυβερνητικής θητείας της Ν.Δ.

 

Η Νέα Δημοκρατία δεν ακολούθησε έγκαιρα μια καθαρή δεξιά πολιτική και όταν αποφάσισε να το πράξει ήταν αργά. Δεν μείωσε το κράτος όσο μπορούσε , δεν προχώρησε στην αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης όπως έπρεπε, δεν υλοποίησε την διοικητική μεταρρύθμιση. Δεν συνέτριψε τα ολιγοπώλια, είτε στον τομέα των προϊόντων, είτε στον τομέα των υπηρεσιών επιβάλλοντας μια καθαρή φιλελεύθερη πολιτική .

Δεν στήθηκε στο ύψος των περιστάσεων όταν διασαλεύτηκε η δημόσια τάξη, τον Δεκέμβριο του 2008, κι άφησε περιουσίες να χαθούν.

 

Σε όλη την προσπάθεια όμως ήταν τελείως μόνη . Δεν βρήκε ούτε για μια μέρα συναινετική διάθεση από την αξιωματική αντιπολίτευση. Στείρα άρνηση .  Ο κομματικός της μηχανισμός περιορίστηκε στην παραδοσιακή λειτουργία ενός κομματικού μηχανισμού που δεν ενδιαφέρεται για μακρόπνοες πολιτικές αλλά για το πρόσκαιρο και το εφήμερο. Δεν λειτούργησε ως ένα σύγχρονο κεντροδεξιό ευρωπαϊκό κόμμα.

Για μεγάλα χρονικά διαστήματα απουσίασε η προσπάθεια για βαθιές τομές και παρεισέφρησε η μικροπολιτική . Έτσι πολλές φορές δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι την ενδιαφέρει περισσότερο η εικόνα και λιγότερο η ουσία και το περιεχόμενο. Η επικοινωνία όμως, όταν στερείται περιεχομένου, δεν αρκεί.

 

Η ίδια Κυβέρνηση όμως, ήταν αυτή που χάραξε μία άλλη πολιτική στον ενεργειακό τομέα. Οι επιλογές της στους αγωγούς, έφεραν την Ελλάδα σε προνομιακή θέση. Ήταν η ίδια Κυβέρνηση που είπε το μεγάλο όχι στο Βουκουρέστι, χωρίς να απομονωθεί από τους συμμάχους της ή να πέσει στην δυσμένειά τους.

Ήταν οι μεγάλες εθνικές επιτυχίες της Νέας Δημοκρατίας, όμως δεν κρίθηκε από αυτές. Και ιστορικά οι Κυβερνήσεις δεν κρίνονται από τέτοιες επιτυχίες ή ακόμη μεγαλύτερες. Τι πιο τρανό παράδειγμα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Οδήγησε την χώρα σε εκλογές, όταν είχε γίνει πραγματικότητα η ιδέα της «Ελλάδας των δύο ηπείρων και πέντε θαλασσών» και τις έχασε.

Ο λαός συχνά, κρίνει με βάση τα μικρά και τα καθημερινά και όχι τα μεγάλα και σημαντικά.

Τα μέλη της Κυβέρνησης δεν έδειξαν την αλληλεγγύη που χρειάζεται σε περιόδους «αποκαθήλωσης ενός εικοσαετούς αντιπαραγωγικού καθεστώτος».

Χαριστική βολή, αποτέλεσε η ανάρμοστη συμπεριφορά στελεχών της. Η καθυστερημένη αντίδραση σε φαινόμενα  διαφθοράς  δημιούργησε την ψευδή εικόνα της «ανοχής τους».

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πέτυχε μεγάλες νίκες στο εξωτερικό και έχασε στο εσωτερικό. Επέλεξε τα μεγάλα αλλά οι πολίτες είχαν ιεραρχήσει ως μεγάλα τα μικρά και καθημερινά.

Και εκεί η Κυβέρνηση, έχασε  την ορμή της την φαντασία της και μαζί την ικανότητα να δώσει πειστικές απαντήσεις.

 

 Γιατί κέρδισε ο Σαμαράς

Η ήττα του Οκτωβρίου, δεν ήταν ούτε απλή, ούτε μικρή. Ήταν η πιο βαριά στην ιστορία της Νέας Δημοκρατίας και άνοιξε πιεστικά την συζήτηση για την επόμενη ημέρα.

Η επόμενη ημέρα έφερε στην ηγεσία του κόμματος τον Αντώνη Σαμαρά, μέσα από μία πλατιά, πρωτόγνωρη και μαζική διαδικασία.

Ο Αντώνης Σαμαράς πολιτεύθηκε με πολύ υψηλούς στοχασμούς και ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας, μέσα από την συντριβή που είχε υποστεί, απέδειξε ότι αναζητά έναν ηγέτη που θα επαναφέρει τον πολιτικό λόγο και την ιδεολογία στην παράταξη.

Το επιχείρημα της γρήγορης επιστροφής στην εξουσία, που αναδεικνύονταν από άλλες πλευρές, άφησε παγερά αδιάφορο τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας. Άλλωστε ήταν η ίδια η εξουσία που τον είχε πληγώσει αφάνταστα.

Οι Νεοδημοκράτες ήθελαν έναν ηγέτη που δεν θα χάριζε την πατρίδα στην ακροδεξιά και την κοινωνική δικαιοσύνη στην αριστερά. Κάποιον που δεν θα ντρέπονταν να πει ότι είναι «δεξιός» και θα έδινε στην λέξη το πραγματικό της περιεχόμενο. Ιδεολογικό και πολιτικό. Οι όποιοι άλλοι πειραματισμοί είχαν καταδικαστεί στο παρελθόν.

Με τις απόψεις λοιπόν που διατύπωσε ο Αντώνης Σαμαράς, έδωσε στους Νεοδημοκράτες το δικαίωμα να νιώσουν υπερήφανοι. Για τις ιδέες τους, για το κόμμα τους, για την παράταξή τους.

Υπήρξε λοιπόν απολύτως ξεκάθαρος στις πολιτικές του απόψεις. Ήταν πεντακάθαρο και το ιδεολογικό του στίγμα. «Πρώτα δείχνουμε εμπιστοσύνη στις ιδεολογικές μας απόψεις οι ίδιοι και μετά προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους για το δίκαιο και το ορθό των θέσεων μας».

Από την πρώτη στιγμή απέφυγε την συνεργασία με οποιονδήποτε μηχανισμό. Πήγε στο λαό, μίλησε με το λαό και ζήτησε ψήφο από το λαό.

Ξέφυγε από την μιζέρια και κατέθεσε ένα νέο όραμα. «Για την ελπίδα της Ελλάδας, για την Ελλάδα της ελπίδας…».

Εν κατακλείδι κατάφερε να δημιουργήσει το κίνημα των επαναδραστηριοποιημένων Νεοδημοκρατών. Ήταν το ρυάκι που έγινε ποτάμι

 

 Τι πρέπει να κάνει η Ν.Δ τώρα

Η εκλογή νέας ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία κινητοποίησε χιλιάδες ανθρώπους. Τους έκανε να αισθανθούν ενεργοί πολιτικά και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί. Να παραμείνουν όλοι αυτοί που πήγαν στην κάλπη πολιτικά ενεργοί.

Η Νέα Δημοκρατία έχει μια μεγάλη ευκαιρία και πρόκληση μαζί. Είναι το 8ο τακτικό συνέδριο του κόμματος, το οποίο παρέχει την δυνατότητα να συζητηθούν όλα τα θέματα που ταλανίζουν το κόμμα και την παράταξη. Θέματα όπως:

- τα λάθη που έγιναν κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας.

- την οργάνωση του κόμματος στα ευρωπαϊκά πρότυπα.

- την προσαρμογή του στην εποχή του διαδικτύου και της ηλεκτρονικής επανάστασης.

- την υπεράσπιση της πατρίδας και του ελληνισμού. Όχι από σοβινισμό, αλλά από θέση αρχής και προτεραιότητας.

- την ανάδειξη των αξιών της ελληνικής παιδείας και του πολιτισμού,  που δεν είναι το «βόλεμα», αλλά η εργασία.

Η  υπεράσπιση του κράτους  και όχι την αμαύρωση συνειδήσεων για «ίδιο όφελος». Η συμμετοχή στην κοινωνία και στα κοινά και όχι η αδιαφορία. Ο σεβασμός στην άλλη άποψη και όχι μόνο όταν αυτή είναι αριστερή.

- Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να δείξει και να αποδείξει ότι η οικονομική ανάκαμψη της χώρας προϋποθέτει φιλελεύθερη οικονομική πολιτική. Ότι ο συνδυασμός δεξιών και κεντρώων πολιτικών μπορεί να είναι η ελπίδα της πατρίδας μας.  Ότι η ανάταση της Ελλάδας περνά μέσα από την εργασία όλων μας.

- Να αναπτύξει μόνιμο και διαρκή διάλογο  με την κοινωνία και τους φορείς της. Να  σφυρηλατήσει μια νέα σχέση εμπιστοσύνης.

- Να ενσωματώσει στην κυβερνητική της πρόταση την βασική αρχή «πως η οικονομική επιστήμη είναι μια κοινωνική επιστήμη  και όχι μια ψυχρή θετική επιστήμη  και έχει ως αποτέλεσμα η οικονομία να επηρεάζεται από την συμπεριφορά των ανθρώπων».

- Να δημιουργήσει νέο κοινωνικό ρεύμα που θα εκφράζεται από την Ν.Δ με το «δικαίωμα στην ελπίδα και στο μέλλον»  -  - Να αναδείξει και να προβάλλει - χωρίς να φοβάται ότι θα κατηγορηθεί για αυτό - τους νέους ανθρώπους που πιστεύουν σ’ αυτές τις αρχές και μαζί τους να απευθυνθεί στην ελληνική κοινωνία . Να στηριχθεί σε κείνους που έχουν ζυμωθεί μέσα στην κοινωνία, παίρνουν τα μηνύματά της και μπορούν να τα μεταφράσουν.

Να στηριχθεί σε «ιδρωμένους» και «τσαλακωμένους» από «μόχθο και προσπάθεια» νέους, που δεν βλέπουν την πολιτική ως αυτοσκοπό, αλλά ως μέσο για ένα καλύτερο αύριο, για καλύτερη πατρίδα.


Πανοζάχος Δημήτρης
Οικονομολόγος
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ν.Δ

 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση