Με τον ΣΥΡΙΖΑ ο Αριστοφάνης θα έγραφε το καλύτερό του έργο!

Δημοσιεύθηκε στο site karfitsa.gr 18/4/16

Αν ο Αριστοφάνης ζούσε σήμερα θα μπορούσε να γράψει- πιθανόν- το καλύτερο του έργο. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα του έδινε την ευκαιρία την μεγάλη ευκαιρία. Σίγουρα ο καταπληκτικός αρχαίος συγγραφέας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι είναι δυνατόν την μια ημέρα τρεις εκπρόσωποι της «εξουσίας» να δηλώνουν επίσημα ότι η πολιτεία δεν θα «υφαρπάξει» κανένα επιπλέον ποσό από τους απόμαχους της εργασίας για τις ανάγκες της και την επομένη να γίνεται γνωστό ότι η «υφαρπαγή» θα γίνει με τον – κοινωνικά – ποιο άδικο τρόπο. Μόνο ως κωμωδία θα μπορούσε να εκλάβει κανείς τις δηλώσεις των τριών υπουργών (Τσακαλώτος – Κατρούγκαλος – Σταθάκης) την μια μέρα ότι δεν θα υπάρξει καμιά νέα επιβάρυνση τους οικονομικά αδύνατους πολίτες αυτής της χώρας αλλά ούτε και περικοπή συντάξεων και την επομένη να πληροφορούνται οι οικονομικά κατατρεγμένοι των τελευταίων έξη ετών ότι θα αυξηθεί ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ από 23% σε 24% και ότι θα υπάρξει αλλαγή στον συντελεστή ΦΠΑ των φαρμάκων , των βιβλίων κλπ από 6% σε 13%. Μα που ξοδεύουν οι συνταξιούχοι τις μειωμένες συντάξεις τους; Δεν αποτελούν τα φάρμακα την πρώτη τους ανάγκη; Τι νόημα έχει να μην μειώνονται οι συντάξεις αλλά να αυξάνεται υπέρμετρα η τιμή των φαρμάκων; Πάλι οι συνταξιούχοι δεν «θα πληρώσουν την νύφη»; Πως μπορεί μια κυβέρνηση να δηλώνει επί πολλούς μήνες συνεχώς ότι οι οικονομικά εξαντλημένοι πολίτες θα προστατευθούν στις νέες οικονομικές διαπραγματεύσεις και στο τέλος αυτών να αυξάνεται ο ΦΠΑ που είναι ο βασικός έμμεσος φόρος της χώρας; Ποιος οικονομολόγος δεν γνωρίζει ότι οι έμμεσοι φόροι είναι οι ποιο άδικοι κοινωνικά γιατί τους πληρώνουν ισόποσα όλοι ανεξαρτήτως οικονομικών δυνατοτήτων. Όταν κάποιος αγοράζει εφημερίδα, τοποθετεί βενζίνη στο αυτοκίνητο του, κανείς δεν τον ρωτά ποιο είναι το εισόδημα του για να υπολογίσει ανάλογο φόρο. Όλοι πληρώνουν το ίδιο. Πως είναι δυνατόν να δηλώνουν προστάτες των αδυνάτων αυτοί που επιλέγουν να επιβαρύνουν τους απροστάτευτους πολίτες με επιπλέον φόρους για να μην αγγίξουν το δημόσιο τομέα που τους τροφοδοτεί με πολιτική πελατεία; Πως μπορεί να δηλώνει κάποιος ότι μάχεται για το «γενικό καλό» αλλά να επιλέγει την «γενική επιβάρυνση φόρων» αντί της «ειδικής μείωσης δαπανών στο δημόσιο»; Αποδεικνύεται για ακόμη φορά ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουν αυτοί που διαπραγματεύονται την τύχη της χώρας ποια είναι η πραγματική οικονομία και ποια είναι η Ελλάδα. Δεν αρκούν οι πανεπιστημιακοί τίτλοι και οι μεγαλοστομίες. Χρειάζεται γνώση της καθημερινότητας και «δουλειά». Για να βγει η πατρίδα από «το σκοτάδι» που βρέθηκε χρειάζεται η κυβέρνηση να πει αλήθειες. Χρειάζεται να προτιμήσει τον «ιδρώτα του μόχθου» από «τα αρώματα της ευαισθησίας» γιατί ο ιδρώτας είναι «προϊόν» εργασίας ενώ «τα αρώματα» μπορεί να είναι και εργαλεία κάλυψης της πραγματικότητας. Αν η κυβέρνηση επιθυμεί να μην μείνει στην σύγχρονη ιστορία ως «παράδειγμα προς αποφυγή» και να μην αποτελέσει αίτιο συγγραφής κάποιας εντυπωσιακής κωμικοτραγωδίας ας σκεφθεί ότι «όλα έχουν ένα όριο». Ας αποφασίσει ότι αν θέλει να κυβερνήσει υποχρεούται να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει πλέον χώρος «για θεάματα» και ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν μπορούν για πολύ «τους θεατρίνους»

 

Πανοζάχος Δημήτρης

Msc Οικονομολόγος – Φοροτεχνικός Σύμβουλος

 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση