Με πραγματικούς γνώστες της ελληνικής οικονομίας θα ξεπεράσουμε την κρίση.-taxalia.blogspot

Η περίοδος που διανύουμε είναι η περίοδος των αρνητικών οικονομικών δεικτών. Όποιος κι αν εξεταστεί, αρνητικό πρόσημο θα έχει και αυτό τη στιγμή που όλοι μιλούν για ανάπτυξη και για την ανάγκη αναστροφής της υπάρχουσας κατάστασης.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατάφερε να ταυτίσει τη χώρα μας με τα αρνητικά πρόσημα, ρίχνοντας φυσικά το ανάθεμα στην προηγούμενη κυβέρνηση, στη ΝΔ. Όλα αυτά  την ίδια στιγμή που θέλει να πιστωθεί στα θετικά της, όσα ξεκίνησαν την εποχή διακυβέρνησης της Ν.Δ:

Επένδυση της κινέζικης COCSO στο λιμένα Πειραιά , η συγχώνευση των ασφαλιστικών ταμείων, η ενίσχυση ρευστότητας των τραπεζών και τελευταίο στη ΔΕΘ η ενίσχυση του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης.

Όλα  αυτά τη στιγμή που η χώρα  χρειάζεται :

Πραγματική μείωση των κρατικών δαπανών, περιορισμό του κράτους, οικονομική αναπτυξιακή πολιτική, μείωση της φοροδιαφυγής, ανταγωνιστική οικονομία.

Κι όμως:

Α) δεν έχουμε πραγματική μείωση των κρατικών δαπανών, πλην της μείωσης των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Η όποια μείωση παρουσιάζεται, είναι ταμειακή. Οφείλεται δηλαδή στην παύση πληρωμών από μεριάς του κράτους και όχι στην παύση πραγματοποίησης των δαπανών.

Δεν έχουμε ούτε μια πραγματική-ολοκληρωμένη  νομοθετική παρέμβαση στη διαδικασία  «ανάληψης δαπανών» από πλευράς του κράτους, παρότι ένα χρόνο τώρα, η κυβέρνηση αναφέρεται συνεχώς σ’ αυτό.

Κάποια στιγμή λοιπόν, θα έρθουμε προ του φαινομένου, να εξοφλούμε δαπάνες που «αναλήφθηκαν» την περίοδο της περιστολής.

Είναι το ίδιο φαινόμενο που καταγράφεται στα νοσοκομεία, όπου πριν ακόμη εξοφλήσουμε τα παλιά χρέη, δημιουργούνται νέα. Υπάρχει και μια άλλη εξαίρεση εκτός της μείωσης των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.

Είναι η μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Και εδώ χρειάζεται μια εξήγηση εκ μέρους της κυβέρνησης. Πώς θα προσελκύσουμε νέες ιδιωτικές – και ειδικά ξένες – επενδύσεις,  χωρίς να έχουμε ολοκληρώσει τις αναγκαίες υποδομές που χρειάζονται οι ιδιωτικές  ώστε  να καταστούν ανταγωνιστικές.

Β) Δεν έχουμε μειώσει το τελευταίο έτος τις δαπάνες του κράτους. Δεν είναι τυχαίο ότι προέβη η κυβέρνηση στη μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά εδώ κι ένα χρόνο συνεχίζουμε να καλύπτουμε τα ελλείμματα του ΟΣΕ και των μέσων μεταφοράς της Αττικής.

Είναι λογική η εξέλιξη αν σκεφτούμε ότι ένα  χρόνο πριν, το ΠΑΣΟΚ δήλωνε ότι θα «επεκτείνει» το κράτος στην  Εθνική Τράπεζα  και στον ΟΤΕ που είχε αποκρατικοποιήσει η κυβέρνηση της ΝΔ.

Πώς να μειώσει το ΠΑΣΟΚ το κράτος, όταν αυτό «τρέφει» την πολιτική του πελατεία;

Είναι τυχαίο ότι παρενέβη  ο πρωθυπουργός για να καλύψει τους πράσινους συνδικαλιστές της ΔΕΗ, όταν μέλη της κυβέρνησης ήρθαν σε αντιπαράθεση μαζί τους, για την  απελευθέρωσης του ενεργειακού τομέα της χώρας;

Χωρίς πώληση ή παραχώρηση κάποιων δραστηριοτήτων του κράτους σε ιδιώτες,  δεν μπορούμε να έχουμε μείωσή του. Το κράτος έχει υποχρέωση να παρέχει κάποιες υπηρεσίες στους πολίτες του. Δεν είναι αναγκαίο και να τις παράγει. Μπορεί να τις μισθώνει από αυτούς που τις παράγουν και να τις προσφέρει  στους πολίτες του.

Γ) Χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος για να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση ο νέος αναπτυξιακός νόμος. Ακόμη δεν έγινε νόμος του κράτους.

Ένα χρόνο οι νέοι επενδυτές περιμένουν να αποτυπωθούν οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ για τις επενδύσεις. Ένα χρόνο ακούμε για επιτάχυνση των διαδικασιών υλοποίησης του ΕΣΠΑ και η ψηφισθείσα τροποποίηση του νόμου υλοποίησης του, δε βελτίωσε τους χρόνους εκτέλεσης των χρηματοδοτούμενων έργων, όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα.

Στο  ενδιάμεσο, διαβάσαμε για γραφείο «παρά τω πρωθυπουργώ» για τη διευκόλυνση των μεγάλων επενδυτών και αποσιωπάται ότι δεν πρόκειται για νέα εξέλιξη αλλά επαναφορά  μιας πρωτοβουλίας του Κ. Καραμανλή, η οποία είχε παραμεριστεί και ένα χρόνο αργότερα συνειδητοποίησε ο νυν πρωθυπουργός τη σημασία της. Άλλωστε έτσι «βρήκε το δρόμο της» η τουριστική επένδυση του κ. Κωνσταντόπουλου   στη  Μεσσηνία,  η οποία ταλανιζόταν επί μια δεκαετία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Ανάπτυξη χωρίς πραγματική μείωση της γραφειοκρατίας δεν υπάρχει και μέχρι σήμερα η Κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε με το θέμα αυτό. Είναι κοινό μυστικό ότι η γραφειοκρατία δεν μειώνεται με τη ψήφιση των νόμων αλλά με την εφαρμογή τους.

Δ)Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής συνεχίζει να στηρίζεται σε «παραδοσιακές» κατασταλτικές μεθόδους.

Το εργαλείο της παρουσίασης και της κινητής περιουσίας στις φορολογικές υπηρεσίας έχει παραβλεφθεί, όταν σε όλες τις χώρες που έχουν μειωμένη φοροδιαφυγή, αποτελεί κύριο εργαλείο.

Αντίθετα τα μέτρα που λαμβάνονται, αυξάνουν μαζί με την ύφεση και την τάση για φοροδιαφυγή. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί πως με αυξημένους τους συντελεστές του ΦΠΑ μέχρι και τέσσερεις μονάδες, τα έσοδα τον Ιούλιο του 2010 είναι λιγότερα  από τα έσοδα του αντίστοιχου μήνα του 2009.

Επιδιώκουμε να μειώσουμε τη φοροδιαφυγή και δεν έχουμε προχωρήσει σε ψηφιοποίηση  του αρχείου των φορολογικών δηλώσεων, όταν κινδυνεύουμε να χάσουμε και χρήματα από την καθυστερημένη υλοποίηση των έργων πληροφορικής του ΕΣΠΑ.

Η αύξηση των εσόδων του κράτους, μπορούσε να επιτευχθεί, στοχεύοντας στην ενσωμάτωση της «επίσημης οικονομίας» της παραοικονομίας. Αυτό μπορούσε να πραγματοποιηθεί  με μέτρα που οδηγούν είτε στο «καρότο» αλλιώς στο «μαστίγιο».

Πρέπει λοιπόν να εξαλείψουμε τα αίτια που οδηγούν τους πολίτες στη φοροδιαφυγή και  στην κορυφή της κατάταξης βρίσκονται οι μεγάλοι συντελεστές φορολόγησης.

Δεν χρειαζόταν το ΔΝΤ για να «σωθεί» η χώρα,  αλλά  αποφασισμένους  πολιτικούς και γνώστες της πραγματικής Ελληνικής οικονομίας  που να:

- ξέρουν πως μπορούν πραγματικά να μειωθούν οι δημόσιες σπατάλες χωρίς να επαναλαμβάνονται φαινόμενα της δεκαετίας του ’90, όπου το ΠΑΣΟΚ έφερνε Βρετανούς συμβούλους, οι οποίοι καλοπληρώνονταν, για να αυξήσουν τα ελλείμματα της Ολυμπιακής Αεροπορίας.

- πιστεύουν πραγματικά στη μείωση του κράτους και να μη λειτουργούν με βάση την πολιτική τους πελατεία, όταν μάλιστα, διατρανώνουν ακριβώς το αντίθετο.

- επιθυμούν την πραγματική μείωση της φοροδιαφυγής και να μην τη χρησιμοποιούν για επικοινωνιακά παιχνίδια.

- γνωρίζουν ότι ανταγωνιστική οικονομία μπορεί να υπάρξει μόνο αν δεν συνθλίβεται  καθημερινά, η παραγωγική διαδικασία της χώρας.

Τελικά όλα δείχνουν ότι η λύση θα ήταν να ζητούσε η κυβέρνηση να αυξήσουν την εργασία τους οι Έλληνες και να προσφέρουν μέρος αυτής, στην πατρίδα και όχι να τους περιορίζει τα χρηματικά διαθέσιμα τους.

Αυτό όμως είναι στην πραγματικότητα ανάπτυξη. Και σε αυτό πάσχει η Κυβέρνηση, καθώς όλες οι αποφάσεις της, είναι επιταγή της τρόικας, η οποία δε γνωρίζει τίποτα από την πραγματική Ελλάδα.

 

Πανοζάχος Δημήτρης
Οικονομολόγος
Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ν.Δ

Δημοσίευμα στο http://taxalia.blogspot.com
 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση