ΕΝΦΙΑ = …και Ειδικός Φόρος Παραγωγής

*Δημοσιεύθηκε στokarfitsa” στις 09/09/2014.

 

 

ΕΝΦΙΑ = …και Ειδικός Φόρος Παραγωγής ….

 


Οι τροποποιήσεις στoν ΕΝΦΙΑ ολοκληρώθηκαν και δυστυχώς τα  «παραγωγικά μέσα» δεν εξαιρέθηκαν. Διαβάζοντας τα άρθρα 1, 2, 3  του Ν. 4223 /13 (ΕΝΦΙΑ - Αντικείμενο φόρου, Υποκείμενο φόρου, Εξαιρέσεις) δεν βρίσκουμε καμιά εξαίρεση για τα ακίνητα που χρησιμοποιούνται στις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Χάθηκε και η τελευταία ελπίδα να δοθεί ένα θετικό μήνυμα στην προσέλκυση νέων επενδύσεων.   
Την ώρα που συνεχώς αναζητούμε την «Ανάπτυξη» την επιβαρύνουμε με έναν ακόμη φόρο και μάλιστα δυσβάστακτο. Επιβαρύνουμε τα  ακίνητα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή με ΕΝΦΙΑ χωρίς αυτά να αποτελούν μέρος πλούτου, αλλά «εργαλεία εργασίας».
Δεν καταφέραμε ακόμη, καθώς φαίνεται, να ξεπεράσουμε το μεγάλο ταμπού, ότι δηλαδή η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει βασικό αίτιο τον δημόσιο τομέα, με συνέπεια να συνεχίζουμε την αναζήτηση της λύσης με επιπλέον επιβαρύνσεις στον ιδιωτικό τομέα.
Έτσι, είναι αναπόφευκτο να επιβάλλονται επιπλέον φόροι στην κατανάλωση. Είναι όμως, λογικό να επιβάλλονται επιπλέον φόροι και στα «μέσα παραγωγής»; Πού στοχεύουμε;  
Είναι δυνατή η επίτευξη ανάπτυξης χωρίς ιδιωτικές επενδύσεις; Η απάντηση είναι σίγουρα αρνητική. Είναι εφικτό να υπάρξουν επενδύσεις, χωρίς κτιριακές εγκαταστάσεις; Βεβαίως και όχι. Τότε, γιατί δεν εξαιρέθηκαν τα «επιχειρηματικά κτίρια» από τον ΕΝΦΙΑ; Δεν χρειαζόμαστε επενδύσεις; Καθημερινά δεν ανακοινώνεται ότι αυτός είναι ο βασικός στόχος της ελληνικής οικονομίας;
Φαντάζεται κανείς επενδύσεις χωρίς κτιριακές εγκαταστάσεις; Είναι δυνατόν να υπάρξει παραγωγική μονάδα χωρίς κτίρια; Πού θα εγκατασταθούν τα μηχανήματα παραγωγής; Μπορεί κανείς να φανταστεί εμπορική δραστηριότητα χωρίς κτιριακές εγκαταστάσεις; Μού είναι αδιανόητο ότι μπορεί κάποιος να σκέφθηκε ότι θα επέλθει «Ανάπτυξη» στη χώρα μας από «αστέγαστη επιχειρηματικότητα». Από πλανόδιους εμπόρους δηλαδή.
Είναι λογικό, λοιπόν, να πλανάται το ερώτημα αν κάποιος έθεσε το ζήτημα της εξαίρεσης των ακινήτων των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούνται «στις παραγωγικές και εμπορικές δραστηριότητες» στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα ή και στον εσωτερικό διάλογο του Υπουργείου Οικονομικών. Μόνο η σκέψη ότι μπορεί να διέφυγε πλήρως της προσοχής των αρμοδίων η σημαντική επιβάρυνση που προκαλείται από τον ΕΝΦΙΑ σε έναν από τους κυριότερους παράγοντες της παραγωγής, δείχνει ότι οι υπεύθυνοι δεν έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην παράμετρο της Ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας. Μόνο πρόσκαιρες σκέψεις κάνουν και δεν βλέπουν το σύνολο των αναγκών της Ελληνικής Οικονομίας.
Καθημερινά η κυβέρνηση απευθύνεται – ορθά- σε επενδυτές και  τους προτρέπει να επενδύσουν στη χώρα. Αν όμως αυτοί επιλέξουν να επενδύσουν σε μηχανήματα, απαλλάσσονται από επιπλέον φόρους, ενώ αντίθετα, αν επιλέξουν να ξεκινήσουν την επένδυσή τους από την κατασκευή των εργοστασιακών εγκαταστάσεων τους, βρίσκονται αμέσως ενώπιον έκτακτης φορολόγησης. Είναι λογικό να διακρίνονται φορολογικά οι επενδύσεις σε μηχανολογικό εξοπλισμό και σε κτιριακές εγκαταστάσεις; Ποια λογική υπάρχει; Σε ποιο οικονομικό μοντέλο σχεδιάζονται επενδύσεις χωρίς κτιριακές εγκαταστάσεις; Θεωρείται λογικότερο να δίνονται ειδικές εξαιρέσεις σε ξένους επενδυτές για τα ακίνητα των επιχειρήσεων τους, από το να υπάρχει λογική φορολογική αντιμετώπιση όλων των παγίων επενδύσεων;  
Η εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ, οι διαρροές για επιδίωξη κουρέματος του δημοσίου ελληνικού χρέους και η συνεχής επιβολή φόρων δείχνουν ότι κάποιοι στο Υπουργείο Οικονομικών έχουν περιορισμένες σκέψεις. Δεν στρέφουν εμπράκτως το βλέμμα τους στην κάλυψη των δανειακών μας αναγκών μέσω της μείωσης των «εξόδων της λειτουργίας» του κράτους, της αύξησης των «εσόδων της οικονομίας», της ανάπτυξης και εν τέλει αποστρέφουν το βλέμμα τους από την πιο υγιή αντίληψη της ελεύθερης οικονομίας, ότι δηλαδή «τα χρέη εξοφλούνται με δουλειά».  
Ο περιορισμός των εμποδίων στην ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας, που ενισχύει μακροχρόνια την αύξηση του ΑΕΠ, είναι αναγκαιότητα.
Θεωρώ υποχρεωτικό στις επικείμενες αλλαγές του ΕΝΦΙΑ να συμπεριληφθεί η απαλλαγή των ακινήτων που εμπλέκονται στις επιχειρηματικές δραστηριότητες, γιατί αλλιώς δεν φορολογείται ο πλούτος των Ελλήνων, αλλά και τα «μέσα παραγωγής» της χώρας. Είμαι σίγουρος ότι ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Α. Σαμαράς θα στηρίξει μια πρόταση που ενισχύει τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.

 

ΠΑΝΟΖΑΧΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Οικονομολόγος –Φοροτεχνικός
Msc Εφαρμοσμένης Λογιστικής & Ελεγκτικής
Πολιτευτής ΝΔ Α’ Θεσσαλονίκης

 

 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση