Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΔΥΟ ΚΟΣΜΩΝ ΣΤΙΣ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ

tnΣτις εκλογές της 17ης Ιουνίου κρίνεται η επιβίωση της χώρας και η πολιτική σύγκρουση είναι μεταξύ πραγματικά δύο διαφορετικών κόσμων. Της δημιουργίας έναντι της στασιμότητας, της προσπάθειας έναντι της απλής παρατηρητικότητας, της συμμετοχής έναντι της αποχής, της κόπωσης έναντι της ελαφρότητας.

Της δημιουργίας μια νέας Ελλάδας απαλλαγμένης από τα λάθη του παρελθόντος, έναντι μιας χώρας που περιμένει στάσιμη από τους τρίτους να καθορίσουν την τύχη της. Της δημιουργίας μιας νέας Ελληνικής οικονομίας που προτείνει η ΝΔ, έναντι της παλιάς Ελλάδας που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αναμένοντας πάντα τους ξένους να τη σώζουν.

Της προσπάθειας να ξεπεράσει το σκόπελο στον οποίο έχουμε βρεθεί από «σοσιαλιστικά λάθη», έναντι της απλής παρατήρησης για την ακολουθούμενη πορεία της χώρας. Της προσπάθειας να αλλάξουμε οι ίδιοι, βασιζόμενοι στην πρόταση της ΝΔ, το παραγωγικό μας μοντέλο, έναντι της μόνιμης παρατήρησης του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν μας βοηθούν οι ξένοι να αλλάξουμε.

Της συμμετοχής στη διαδικασία να αλλάξει απόψεις και στρατηγικές η Ευρώπη, έναντι της αποχής από τα τεκταινόμενα σ’ αυτήν, γιατί διαφωνούμε. Της επιδίωξης για συμμετοχή σε όλα τα κέντρα λήψης των ευρωπαϊκών αποφάσεων που προτείνει η ΝΔ,   έναντι της αποχής και της καταγγελίας από τις συσκέψεις των Ευρωπαίων πολιτικών που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν μπορούν να συνυπάρξουν.

Της κόπωσης από τη διαρκή προσπάθεια για να κατακτήσει η πατρίδα μας τη θέση που της αξίζει στο διεθνές στερέωμα, έναντι της ελαφρότητας ότι θα μας τη χαρίσουν αυτήν τη θέση. Της κόπωσης από την καθημερινή εργασία για να κερδίσουμε ότι χάσαμε όπως προτείνει η ΝΔ, έναντι της ελαφρότητας ότι είναι υποχρεωμένοι να μας τα χαρίσουν οι ξένοι όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι κόσμοι που συγκρούονται στις 17 Ιουνίου, είναι αυτός που προτείνει «με τη δουλειά μας να βρούμε το δρόμο μας» και ο άλλος που υποστηρίζει ότι «οι ξένοι πρέπει να μας σώσουν». Είναι ο δρόμος του μόχθου και της εργασίας που προτείνει η ΝΔ και της νοχελικότητας και της αδράνειας που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα όμως όλοι ξέρουμε ότι στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν υπάρχουν «φιλεύσπλαχνοι» για να μας συντηρήσουν. Χρειάζεται να χυθεί «ιδρώτας» στην παραγωγή και όχι απλώς να «ελπίζουμε» για να ορθοποδήσουμε. Αυτό λείπει από την Ελλάδα. Αυτή πρέπει να είναι η μεγάλη μεταβολή στην αντίληψη της εργασίας. Αυτό έχει ανάγκη η χώρα, αυτό προτείνει η ΝΔ, αυτή πρέπει να είναι η επιλογή μας.

 

  *Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Karfitsa, στις 16-17/06/12

 
 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση