2009-2011: Η πιο σοσιαλιστική κυβέρνηση 6 Μαίου 2012: Η σύγκρουση τριών κόσμων

__

Η κυβέρνηση ΓΑΠ απεδείχθη πιστή στα σοσιαλιστικά ιδεώδη. Τόσο πιστή που κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ήταν συνεπής σε όσα πρεσβεύει το ΠΑΣΟΚ, ακόμη όμως και το ΚΚΕ… για τους παρακάτω 10 λόγους - αποδείξεις:

Ένας εργαζόμενος (αρχικά των 750€ και σήμερα των 425€ μικτά) ανά οικογένεια, σύμφωνα με δήλωση του Πρωθυπουργού στα εγκαίνια της 76ης ΔΕΘ ήταν ο στόχος της κυβέρνησης. Τα όρια της φτώχιας το 2011 ήταν 1250€ μηνιαίως ανά οικογένεια.

 

Οι ιδιοκτήτες ακινήτων νοικιάζουν τα δικά τους ακίνητα από το κράτος καταβάλλοντας... την έκτακτη (αλλά μόνιμη) εισφορά - χαράτσι επί ποινή διακοπής της ηλεκτροδότησης. Το ίδιο συμβαίνει (χωρίς ποινή black out αλλά προσωποκράτησης) με τα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, γεγονός που σε συνδυασμό με την αυξημένη φορολογία στα καύσιμα, οδηγεί τους οδηγούς στην αγορά αυτοκινήτων μικρότερων κυβικών.

 

Καμία αξιοποίηση δημόσιας ακίνητης περιουσίας, καμία ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ και καμία απελευθέρωση αγοράς δεν προχώρησε, καθώς το καθεστώς προτίμησε να ικανοποιήσει τις πιέσεις των ημετέρων συνδικαλιστών που κυριαρχούν σε όλο το δημόσιο τομέα.

 

Το κυβερνών κόμμα μετατράπηκε μέσω των ΜΚΟ στο μεγαλύτερο εργοδότη κοινωφελούς εργασίας με μισθό 625€. Τα κυβερνητικά βουλευτικά γραφεία υποκατέστησαν τον ΟΑΕΔ στην εξυπηρέτηση ημετέρων ανέργων.

 

 

Το 2010 η κυβέρνηση αύξησε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στο δημόσιο και πάσχιζε να κρατήσει τους εργαζόμενους στην υπηρεσία για να σώσει τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ ένα χρόνο μετά πάσχιζε να τους βγάλει μια ώρα αρχύτερα στη σύνταξη με εργασιακή εφεδρεία, μόνον που αρκετοί από αυτούς που πλήττονταν έφυγαν μόνοι τους… Τα κριτήρια σε μετατάξεις εργαζομένων σε προβληματικές ΔΕΚΟ (π.χ.ΟΣΕ) και σε εφεδρεία υπαλλήλων είναι κομματικά. Όποιος δεν ανήκει στην πράσινη κλαδική μετατάσσεται ή απολύεται. Ακόμη και πριν αποχωρήσει από το υπουργείο του ο Ε. Βενιζέλος υπέγραψε εκατοντάδες νέους κομματικούς Διευθυντές. Στις εκλογές για τα συλλογικά όργανα της αυτοδιοίκησης κυριάρχησε η κυβερνητική παράταξη αφού έστησε στα μέτρα της το εκλογικό σύστημα, όπως συνέβαινε στην πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ!...

 

Οι μισθοί κατεβαίνουν και προσεγγίζουν τόσο στο δημόσιο τομέα όσο και στον ιδιωτικό τομέα τα επίπεδα του ανατολικού μπλοκ (πάλαι ποτέ υπαρκτού σοσιαλισμού). Η κρίση υπήρξε ένα δυνατό άλλοθι για περικοπές σε μισθούς, με τη βούλα, δυστυχώς, της Τρόικας. Μήπως αναπτύσσονται οι ανατολικές χώρες με πολύ χαμηλά επίπεδα αμοιβών ή ακόμη και σήμερα αυτές που αναπτύσσονται είναι οι δυτικές με τα υψηλά επίπεδα αμοιβών;

 

Διαλύθηκε η μεσαία τάξη και δημιουργήθηκε μια ισχυρή νομενκλατούρα που στήριξε το σύστημα και μια μεγάλη τάξη ανέργων, παλαιών επιχειρηματιών, νεοπτώχων και κατατρεγμένων που εκλιπαρεί για ένα κομμάτι ψωμί και μισθούς πείνας. Οι άνεργοι επιστήμονες και όχι μόνον αναγκάζονται να μεταναστεύσουν κυνηγημένοι για να αποφύγουν την ισοπέδωση του βιοτικού επιπέδου τους. Έτσι στη χώρα μένουν μόνον οι αναξιοπαθούντες και οι μετανάστες. Ακόμη και οι τελευταίοι για τα μάτια του κόσμου προεκλογικά κυνηγήθηκαν για να συγκεντρωθούν μόλις 57 παράνομοι μετανάστες στην Αμυγδαλέζα και εκατοντάδες άλλοι να φεύγουν πλέον οικειοθελώς αφού δεν υπάρχει στην Ελλάδα μέλλον ούτε γι αυτούς!...

 

Αντί να μειώνονταν αυξάνονταν οι δημόσιοι φορείς και οργανισμοί. Μόνο την τελευταία διετία δημιουργήθηκαν 75 νέες δημόσιες υπηρεσίες και νομικά πρόσωπα. Σημειώνεται ότι στον τελευταίο ανασχηματισμό της προηγούμενης κυβέρνησης αυξήθηκαν και οι Υπουργοί. Από το ενιαίο μισθολόγιο και τις σκληρές μειώσεις μισθών αλλά και από κάθε μορφής μεταρρύθμιση εξαιρέθηκαν οι ΔΕΚΟ στις οποίες κυριαρχούν κομματικά συνδικάτα (ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, Λιμάνια κ.α.) αφού αυτά κρατάνε τα κλειδιά της κυβερνητικής και κομματικής επιβίωσης. Έγινε απόπειρα κρατικοποίησης των αδειών του μοναδικού ιδιωτικού αστικού μέσου μεταφοράς του ΤΑΧΙ, επειδή το κράτος απέτυχε να φορολογήσει την υπεραξία στις μεταβιβάσεις αδειών.

 

Ελάχιστα χρήματα για την ανάπτυξη απορροφήθηκαν από το ΕΣΠΑ (αποτέλεσμα ανικανότητας ή βαθιά αντιευρωπαϊκή πολιτική;;;) αλλά και από τα 100 δις. που δόθηκαν για τη σωτηρία των τραπεζών, μηδενική ήταν η ενίσχυση της ρευστότητας στις επιχειρήσεις και αρνητική η πολιτική συγκράτησης των καταθέσεων. Κάποιοι μάλλον πιστεύουν περισσότερο στο κράτος παρά στις επιχειρήσεις!... Παράλληλα οι κρατικές δαπάνες συντηρήθηκαν σε υψηλά επίπεδα.

 

Οι φόροι έφτασαν στο ζενίθ και τα έσοδα στο ναδίρ. Πλήρωσαν τα συνήθη υποζύγια, ενώ ακόμη και όσοι θέλουν να πληρώσουν τα οφειλόμενα πλέον δεν μπορούν. Ακόμη και ο αέρας τείνει να γίνει αντικείμενο φοροεκμετάλλευσης ή τεκμήριο διαβίωσης και οι πολίτες πλέον δεν χρωστάνε (μόνον) στις τράπεζες, αλλά στο κράτος και δεν φτάσανε ακόμη τα ΕΤΑΚ 2009 και 2010 και τα ΦΑΠ 2010… Μήπως στόχος του κράτους είναι όχι μόνον να εισπράττει ενοίκια αλλά και να κατασχέσει τις ιδιοκτησίες των Ελλήνων και να γίνουν τα σπίτια μας όλα δημόσια;


Βέβαια δεν θα μπορούσε να είναι τα πράγματα διαφορετικά (λιγότερο σοσιαλιστικά) αφού πρωθυπουργός αυτής της κυβέρνησης ήταν ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Αυτό ίσως ήταν και το πιο ανώδυνο για τους πολίτες γιατί εξασφάλιζε ταξίδια εκτός και λιγότερη σοσιαλιστική πρακτική εντός.

Μ’ αυτόν τον κόσμο συγκρούεται η Ν.Δ. την Κυριακή. Ο κόσμος της δημιουργίας, της δουλειάς, της ελευθερίας, της αξιοκρατίας, της Ευρώπης, της αξιοπρέπειας, της τάξης, της πατρίδας, της οικογένειας, της ενότητας και του δικαίου συγκρούεται με τον υπαρκτό σοσιαλισμό!

Συγκρούεται όμως και με το λαϊκισμό, τον καιροσκοπισμό, τις ακρότητες, το φασισμό, την αναξιοπιστία, τα αδιέξοδα, τη βία, των νεότευκτων μορφωμάτων διαμαρτυρίας που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο κενό, στην απομόνωση, στο διχασμό, στην καταστροφή!

Τώρα ξέρουμε ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε!...

 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση