«Προτάσεις εξόδου από την οικονομική κρίση» - Ομιλία Δημήτρη Πανοζάχου στο MONEY SHOW

mon_sh_pan

Ομιλία  Δημήτρη Πανοζάχου από την εκδήλωση του Οικονομικού Επιμελητηρίου με θέμα: «Προτάσεις εξόδου από την οικονομική κρίση», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του MONEY SHOW στις 26/11/11 στη Θεσσαλονίκη.

Η κατάθεση μιας άποψης για να ξεπεραστεί η κρίση πρέπει να έχει τις εξής παραμέτρους:

Πρώτη παράμετρος: Η κρίση δεν είναι μόνο ελληνική. Έχει τις ρίζες της στο σημερινό τρόπο λειτουργίας του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Γι’ αυτό και τα τελευταία 20 χρόνια έχουμε συνεχείς εκφράσεις οικονομικών κρίσεων. Της χρηματιστηριακής Ασίας, των τιμών των τροφίμων, των τιμών του πετρελαίου, των επισφαλών στεγαστικών δανείων κλπ. Αυτό όμως δεν μπορούμε να το επηρεάσουμε άμεσα και επέλεξα να το υπερπηδήσω στην ανάλυση μου. Απλώς όσοι έλεγαν κατά την έναρξή της το 2008 ότι ήταν Ελληνικό φαινόμενο, αποδείχθηκε ότι έκαναν λάθος.

Δεύτερη παράμετρος: Σήμερα η κρίση έχει αγγίξει όλη την Ε.Ε. Είναι αλήθεια ότι η ύπαρξη ενός νομίσματος χωρίς ενιαία οικονομική έκφραση είναι σχέση ιδιάζουσα. Ένα νόμισμα με πολλαπλές ακολουθούμενες επιλογές από τις χώρες που ανήκουν στη ζώνη του είναι επίσης ιδιαίτερη κατάσταση. Το όλο οικοδόμημα του ευρώ ξεκίνησε από τη συνθήκη του Μάαστριχ, όπου θεωρείται ευγενές το δημόσιο χρέος, όταν είναι έως 60%. Η Αργεντινή προχώρησε σε στάση πληρωμών με 56% δημόσιο χρέος, ενώ η πλούσια Ρωσία σε κοιτάσματα φυσικού αερίου, άνθρακα και άλλων, με περίπου 40%. Το ύψος του δημόσιου χρέους λοιπόν από μόνο του, δεν αποτελεί κριτήριο οικονομικής αδυναμίας μιας χώρας .Σήμερα η Ισπανία που βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική θέση έχει δημόσιο χρέος περίπου 67%, η δε πανίσχυρη Γερμανία περίπου 83%. Αν όμως θελήσουμε να δούμε τα δημόσια οικονομικά όλων των χωρών της Ε.Ε, τότε θα εντοπίσουμε πραγματικό πρόβλημα δημόσιου χρέους σε όλες τις χώρες . Αν προσθέσουμε και το ιδιωτικό χρέος, τότε θα καταλήξουμε ότι το χρέος γενικά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Επίσης πρέπει να δεχθούμε ότι παγκοσμίως υπάρχει αντιπαράθεση ευρώ και δολαρίου, είτε γιατί οι τρίτες χώρες βρίσκονται σήμερα μεταξύ της επιλογής των δύο για συλλογή ως νόμισμα αποθεματικού, είτε γιατί εκπροσωπούν τις ισχυρότερες οικονομίες και συνεπώς η προώθηση των προϊόντων τους εξαρτάται και από τις ισοτιμίες των συγκεκριμένων νομισμάτων. Μου φαίνεται λοιπόν δύσκολο πως θα αντισταθεί το ευρώ σε μια συνεχιζόμενη πληθωριστική επιλογή του δολαρίου με το «τύπωμα νέου χρήματος» με συνεχή πολιτική περιοριστικών μέτρων. Η απάντηση λοιπόν πρέπει να ξεκινά με την ενοποίηση της οικονομικής πολιτικής και αυτό μπορεί να έχει ως πρώτο βήμα, την έκδοση ευρωομολόγου και πιθανόν να συνεχιστεί με «τύπωμα ευρώ». Αυτή πρέπει να είναι η γραμμή της Ελληνική πολιτικής ηγεσίας στις διαπραγματεύσεις της με την Ε.Ε. Θεωρώ ότι πρέπει να επιμένουμε συνεχώς ότι η Ε.Ε δημιουργήθηκε τυπικά ως οικονομικός οργανισμός, αλλά οι στόχοι ήταν πολιτικοί και πρώτα απ’ όλα ο έλεγχος του εμπορίου του άνθρακα και του χάλυβα που αποτελούσαν τη απαραίτητη ύλη για τις πολεμικές βιομηχανίες και άρα έμπαινε φραγμός στον πόλεμο.

Τρίτη παράμετρος: Η κρίση επηρέασε άμεσα την πατρίδα μας, γιατί υπήρχαν τα πραγματικά οικονομικά αίτια που μας καθιστούσαν αδύναμο κρίκο στο ευρώ. Η Ελληνική οικονομία είναι αδύναμη οικονομία γιατί δεν χρησιμοποίησε από την ένταξή της και μετά τις ευκαιρίες που της δόθηκαν. Βασικό αίτιο ήταν η επικράτηση – ειδικά μετά το 1981 - της αριστερής πολιτικής αντίληψης στη διαχείριση των οικονομικών δεδομένων στη χώρα. Αποτέλεσμα :

  1. Οδηγηθήκαμε σε μια αντιπαραγωγική δομή:

-         Από τη δεκαετία του ’80 κυνηγούσαμε τις βιομηχανίες που υπήρχαν στη χώρα ως εκφραστές του κεφαλαίου

-         Αντιμετωπίσαμε τις αγροτικές επιδοτήσεις, ως ταμείο ανεργίας αντί για επιχορηγήσεις για τη δημιουργία ισχυρών αγροτικών παραγωγικών μονάδων

      2. Δημιουργήσαμε ένα τεράστιο κράτος με αποκορύφωμα τον ειδικό οργανισμό προβληματικών επιχειρήσεων της δεκαετίας του ’80 που αναλάμβανε να μεταφέρει στον κρατικό τομέα κάθε επιχείρηση που οι συνδικαλιστές της δήλωναν ότι θα ήταν συμφέρουσα. Έτσι οδηγηθήκαμε στην ταύτιση μεταξύ των υπηρεσιών που πρέπει να παρέχει το κράτος στους πολίτες και σε αυτές που πρέπει να παράγει το ίδιο.

      3. Το κράτος κατέχει τεράστια περιουσία η οποία μένει ανεκμετάλλευτη. Υπήρχε δε ριζωμένη αντίληψη, ότι η παραχώρησή της προς εκμετάλλευση σε κάποιον ιδιώτη, απλώς δίνει τη δυνατότητα σε αυτόν να πλουτίσει και αποσιωπούσαμε το άμεσο κοινωνικό κέρδος που ήταν η απασχόληση κάποιον σε μια τέτοια μονάδα ή και το έμμεσο που ήταν οι φόροι που θα εισέπραττε το δημόσιο, αλλά και η αύξηση του ίδιου του ΑΕΠ.

Δυστυχώς και κόμματα φιλελεύθερα που κυβέρνησαν τη χώρα δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στις προτασσόμενες από δυναμικές μειοψηφίες ως κατάλληλες πολιτικές και δεν αντέστρεψαν το αριστερόστροφο κράτος στη λειτουργία του σε ένα ποιο φιλελεύθερο. Σε κάθε προσπάθειά τους που έρχονταν αντιμέτωποι με τους υπερασπιστές των «κατακτημένων συμφερόντων» οπισθοδρομούσαν και βεβαίως δεν βρήκαν ποτέ πολιτική συμπαράσταση από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

Δύο χρόνια τώρα, δεν έχουμε ασχοληθεί ουσιαστικά με κανένα από αυτά τα ζητήματα. Ασχοληθήκαμε κυρίως με το τι θα κάνουν οι άλλοι για μας, λες και μπορούν να μας λύσουν από μόνοι τους το πρόβλημα ή με την μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης μέσω περιορισμού της ζήτησης, είτε με άμεση μείωση μισθών είτε με αύξηση φόρων. Ακολουθήσαμε και εδώ την αριστερή αντίληψη. Αύξηση φόρων και ίση μείωση αποδοχών όλων. Αποτέλεσμα να έχουμε εισέλθει σε τέλμα. Σε ύφεση . Σε μια αδιέξοδη πολιτική που δεν μας οδήγησε σε έξοδο από την κρίση.

Πρόταση μου:

  1. Ενέργειες που αποσκοπούν στη χρονική ανοχή των δανειστών με ταυτόχρονη έναρξη Πραγματικών Μεταρρυθμίσεων που στοχεύουν τις ρίζες των προβλημάτων που ταλανίζουν την Ελληνική Οικονομία
  2. Συνεχή προσπάθεια αύξησης της παραγωγής της χώρας

Συγκεκριμένα :

-         Μείωση γραφειοκρατίας. Δεν χρειάζεται ανάλυση. Να επικρατήσει η αρχή: Κάθε φορά και ένα έγγραφο λιγότερο . Και η σπατάλη εργατοωρών στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα κοστίζει συνολικά στην Ελληνική Οικονομία

-         Μείωση του κράτους. Καλός ο χρηματοοικονομικός περιορισμός του δημόσιου τομέα, αν όμως δεν επικρατήσει και λειτουργικός περιορισμός, δεν έχουμε σημαντικά αποτελέσματα. Η μείωση του κράτους δεν στοχεύει μόνο στη μείωση των δαπανών αλλά και προσέλκυση επενδύσεων. Τέτοια κλασική περίπτωση είναι τα ΚΤΕΟ. Όταν ήταν μόνο δημόσια η λειτουργίας τους ,ταλάνιζε τους πολίτες και δεν υπήρχε και ποιοτικό έργο. Σήμερα που έχουν εισέλθει και οι ιδιώτες επενδυτές το απαραίτητο έργο λαμβάνει χώρα και οι πολίτες εξυπηρετούνται χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

-         Η σημασία της παραχώρησης δημόσιας περιουσίας στους ιδιώτες για εκμετάλλευση, έγινε κατανοητή σήμερα που βιώνουμε τη λειτουργία του ΟΛΠ. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε τη μεταβολή που επήλθε στην εξυπηρέτηση των πολιτών από τον ΟΤΕ, όταν αυτός πέρασε στον ιδιωτικό τομέα.

Κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ στη φοροδιαφυγή. Το σύστημα που δομήθηκε στη χώρα για την καταπολέμησή του, δεν ήταν τίποτα άλλο από αυτό που επικρατούσε στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.

Επικράτησε η αντίληψη ότι η φοροδιαφυγή μπορεί να συλληφθεί την ώρα που πραγματοποιείται. Έτσι δομήσαμε ένα αστυνομοκρατούμενο σύστημα που στόχευε στη συνεχή και άμεση παρακολούθηση των επιτηδευματιών. Ξεχάσαμε ότι οι οικονομικές συναλλαγές είναι μέρος των κοινωνικών συναλλαγών και ως τέτοιες συνεχώς μεταβάλλονται- εξελίσσονται. Άρα είναι αδύνατον να συλλαμβάνονται άμεσα. Έτσι αποκτήσαμε 14.000 εφοριακούς υπαλλήλους και αποτέλεσμα δεν είδαμε, όταν άλλες χώρες με λιγότερους από τους μισούς υπαλλήλους και μεγαλύτερο μέγεθος από τη δική μας χώρα, έχουν πολύ μικρότερη φοροδιαφυγή.

Απλώς οι χώρες αυτές δόμησαν ένα σύστημα που δεν επιτρέπει σε καμιά περίπτωση τη χρησιμοποίηση του προϊόντος της φοροδιαφυγής. Σε αυτήν την κατεύθυνση ενέταξαν στο οπλοστάσιο τους έναν έμμεσο μηχανισμό που δεν είναι άλλος από τους φοροτεχνικούς λογιστές. Ας ελπίσουμε τώρα να προχωρήσουμε και εμείς σε έναν τέτοιο μηχανισμό.

Θέλω να τελειώσω με ένα χρονικό σενάριο για να δείξω ότι δεν αρκούμε σε λόγια αλλά πιστεύω ότι όσα λέω μπορούν να υλοποιηθούν:

Τον πρώτο μήνα “ιδιωτικοποιήσεις”. Η έναρξη μπορεί να γίνει με την παραχώρηση του δικαιώματος της χρήσης του ΟΛΘ. Η προκήρυξη είναι έτοιμη από το 2008 και δεν επηρεάζεται από τις τιμές του Χρηματιστηρίου .Η εγκατάσταση ξένων επενδυτών στην πατρίδα μας ισχυροποιεί την οικονομία μας και αποκτούμε νέους συμπαραστάτες στις διαπραγματεύσεις μας με την Τρόικα. Μας καθιστά άμεσα «φωτεινό σημείο επενδύσεων» στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και αλλάζει «το βλέμμα» με το οποίο μας αντιμετωπίζουν οι «αγορές».

Θα μπορούσε να συνοδευτεί το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων από προκήρυξη για:

-          το ακίνητο- γκολφ των ΕΤΑ στην Άφαντο Ρόδου

-          το ακίνητο στις Γούρνες Ηρακλείου

-          το εργοτάξιο της Γέφυρας στο Αντίρριο

To δεύτερο μήνα ψηφίζεται νόμος τροποποίησης «εκτέλεσης του προϋπολογισμού» με στόχο την άμεση και διαρκή σύνδεση του ορίου πραγματοποίησης δαπανών, με το αντίστοιχο όριο είσπραξης εσόδων. Έτσι εκπέμπεται μήνυμα ελέγχου των κρατικών δαπανών. Απόκλιση των εσόδων θα σημαίνει και άμεσο περιορισμό των εξόδων για  να σταματήσει η ανεξέλεγκτη σπατάλη του δημοσίου χρήματος. Μπορούμε να αποκτήσουμε ένα συγκεντρωτικό μηχανογραφικό σύστημα άμεσης καταχώρησης όλων των αναλήψεων δημοσίων δαπανών, για να γνωρίζει το Υπουργείο Οικονομικών κάθε στιγμή, που βρίσκονται τα οικονομικά μεγέθη.  Είναι αδιανόητο σήμερα την εποχή των CDS οι ΟΤΑ να λειτουργούν ταμειακά με ΒΔ του 1959 και τα νοσοκομεία με ΒΔ του 1953.

Τον τρίτο μήνα και με ανασυσταθέντα το Υπουργείου Τουρισμού και Ναυτιλίας απευθύνεται  στην πανίσχυρη Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια για  να ζητήσει την άμεση συνεργασία της. Είτε με τη μεταφορά μέρος του σχεδιασμού και παραγωγής σκαφών στην πατρίδα μας, είτε τη μεταφορά και δημιουργία ενός μικρού Ναυτιλιακού Κέντρου στη χώρας μας. Αλλά και πολύ πιο απλά, να συμφωνήσει μαζί τους για την εκτέλεση εργασιών επισκευής σκαφών που πλέουν στη Μεσόγειο Θάλασσα.

Οι παράγοντες του Τουρισμού είναι συνεχώς στην αναμονή. Αν δείξουμε εμπιστοσύνη στη συνεργασία ιδιωτών και κράτους μπορούμε να ξεκινήσουμε άμεσα για «δωδεκάμηνη τουριστική περίοδο» στην Ελλάδα.

Τον τέταρτο λοιπόν μήνα θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε μια «επιθετική» καμπάνια προβολής του Ελληνικού Τουρισμού και των Ελληνικών Αγροτικών Προϊόντων για να δείξουμε ότι είμαστε και παραγωγική χώρα!!!. Διαθέτουμε βαριές βιομηχανίες. Τον Τουρισμό και τον Αγροτικό Τομέα.

Τον πέμπτο μήνα, που θα έχει διαφανεί τι μπορεί να κάνει η νέα κυβέρνηση της ΝΔ στην αλλαγή της δημόσιας διοίκησης στις αποκρατικοποιήσεις, αλλά και στους παραγωγικούς τομείς, θα μπορούσε να προχωρήσει και στη μείωση των φορολογικών συντελεστών εισοδήματος αλλά και του ΦΠΑ, γιατί πλέον όλοι θα γνωρίζουν ότι κυβέρνηση ξέρει από πού πρέπει να βρει τα χρήματα.

Η χώρα έχει ανάγκη από τις μεταρρυθμίσεις και όχι από τη φορολογική επιδρομή.

Έτσι θα δοθεί νέα πνοή στην οικονομία.

Η πορεία μπορεί να συνεχιστεί με:

-          ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ

-          ενίσχυση της παραγωγής αγροτικών προϊόντων. Ενίσχυση για απόκτηση αγροτικών προϊόντων με «σφραγίδα» ποιότητας

-          με άμεση επιτάχυνση της απορρόφησης των κονδυλίων του ΕΣΠΑ

-          με υλοποίηση του διαδραστικού σχολείου και ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης

-    με την εμβάθυνση του λειτουργικού περιορισμού του κράτους και της δημιουργίας αποτελεσματικής κρατικής μηχανής

Είναι σίγουρο ότι όσα έχω περιγράψει δεν αρκούν. Είναι όμως, ενδεικτικά το τι μπορεί να κάνει μια άλλη κυβέρνηση και σε πόσο χρονικό διάστημα.


 

Social Media

fb tw yt fkr

Facebook

Επικοινωνια

press2
Διαφήμιση